Behandeling van hechtingsproblematiek in de praktijk

Het onderkennen van de aard en ernst van hechtingsproblematiek bij kinderen en gezinnen is een voorwaarde om tot een goede indicatiestelling voor een specifieke behandeling te komen. In de cursus Hechting in diagnostiek en behandeling van kinderen en jeugdigen is daar uitgebreid aandacht aan besteed. In deze vervolgcursus komen verschillende behandelingsvormen van hechtingsproblematiek aan de orde, die passen bij de specifieke problematiek van het kind en zijn/haar gezins- of woonsituatie.

Doel
Kennis maken en oefenen met verschillende behandelingsvormen van hechtingsproblematiek, die aan sluiten bij uw eigen functie en doelgroep in het werk.

Doelgroep
Behandelaars en therapeuten in de kinder- en jeugdzorg die eerder de cursus 'Hechting: de noodzakelijke blik' hebben gevolgd.

Inhoud
Vooraf staan we kort stil bij de indicatiestelling en formuleren we doelen die gericht zijn op het stimuleren van een veilige hechting of herstructureren van een verstoord hechtingsproces. Aan de hand van videofragmenten van behandelingen wordt geoefend met verschillende methodieken. Bij alle methodieken geldt, dat er zowel een appèl wordt gedaan op de gezonde kanten van het kind en/of het systeem, alsook voldoende gefocust wordt op de risicofactoren bij de casus. Daarnaast is er gelegenheid een eigen casus in te brengen en hiermee te oefenen in rollenspelen.

Er komen methodieken aan de orde, die zowel individueel als in de interactie toegepast kunnen worden zoals: ouder-kind-behandeling, werken met non-verbale technieken, bewegen op muziek, werken met symbolen, spelvormen, tekenen, bewegingsspel, videofeedback of  'babywatching' en 'watch, wait, wonder'.

Deze methodieken zijn gebaseerd op verschillende theorieën: hechtingstheorie (Bowlby e.a.), ontwikkelingspsychologie (Stern), neurobiologie (Hüther en B. Perry), symbooldrama (Leuner), client-centered psychotherapie (Rogers, Tudor), hechtingstheorie (Brisch), mentaliseren (Fonagy).

Afhankelijk van de problematiek staan soms de huidige opvoeders centraal in de behandeling en soms is de behandeling meer gericht op het kind of de jeugdige. In elk werkveld zullen er andere mogelijkheden of beperkingen zijn. De aanpak is gericht op het vergroten van de kwaliteiten van de cliënten en het zoveel mogelijk helpen herstellen van de schade die geleden wordt.